„Czyńcie to samo na moją pamiątkę...” Gdy jesteśmy tak mali, że rodzice noszą nas na rękach, przyjmujemy sakrament Chrztu Świętego.
Wtedy to zostajemy pozbawieni grzechu pierworodnego i włączeni do Kościoła.
Później, gdy jesteśmy już trochę starsi i na tyle świadomi, by przyjąć naukę Kościoła i całym sobą uczestniczyć w Eucharystii, czeka na nas jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu katolika – Pierwsza Komunia Święta. Dlaczego jest ono tak ważne? I dlaczego przywiązuje się do niego tyle uwagi?
Samo słowo „komunia” wywodzi się z łacińskiego słowa „communia”, które oznacza wspólnotę. W religii katolickiej Komunia jest pamiątką Ostatniej Wieczerzy:
“A gdy nadeszła godzina, zasiadł do stołu i dwunastu apostołów z Nim. Wtedy powiedział do nich: Tak bardzo pragnąłem spożywać z wami tę Paschę, zanim zacznę cierpieć. Bo mówię wam, że już nie będę jej pożywał, aż się dopełni w królestwie Bożym. A potem wziął kielich, odmówił modlitwę dziękczynną i powiedział: Weźcie go i podzielcie między siebie. Bo mówię wam, że odtąd już nie będę pił z owocu winnego szczepu, dopóki nie przyjdzie królestwo Boże. A potem wziąwszy chleb, odmówił dziękczynienie, połamał i rozdał go im mówiąc: To jest ciało moje wydane za was. Czyńcie to samo na moją pamiątkę. Podobnie po wieczerzy wziął kielich i powiedział: Ten kielich jest Nowym Przymierzem we krwi mojej, która będzie za was wylana...” (frag. z Biblii Warszawsko-Praskiej, Łk 22;14-20).
W ten sposób Chrystus składając dziękczynienie Bogu Ojcu podczas swej Ostatniej Wieczerzy ustanowił sakrament Komunii Świętej, który jest symbolem uczestnictwa w drodze Chrystusa ku zbawieniu ludzkości – męce, śmierci i zmartwychwstaniu. Element ten stanowi dzisiaj stałą część liturgii chrześcijańskiej. Aby zatem móc doświadczać tej bliskiej obecności Stwórcy należy przejść odpowiednie przygotowanie, poznać zasady wiary i naukę Kościoła, aby akt spożycia białego, krągłego opłatka móc należycie docenić.
Dlatego właśnie tak ogromną wagę przywiązuje się do wydarzenia jakim jest Pierwsza Komunia Święta. Chodzi o to, aby spożycie Komunii Świętej było jak najbardziej świadome, pamiętając przy tym co Hostia symbolizuje i co oznacza przyjęcie Komunii, gdy podczas spowiedzi zatailiśmy grzech ciężki. Warunkiem bowiem uczestnictwa w obrzędzie i przyjęcia Komunii jest oczyszczenie się z grzechów.
Pierwsza spowiedź stanowi dla dziecka olbrzymie przeżycie. Jest to praktyczny sprawdzian wiedzy, którą zdobywało na ten temat na lekcjach religii. Pierwsza spowiedź poprzedzona jest więc licznymi próbami - najpierw w ramach katechezy, później już w samym kościele. Zanim dziecko odbędzie pierwszą spowiedź, musi oswoić się z konfesjonałem, obecnością księdza oraz faktem, że ma szczerze wyznać swoje przewinienia i grzechy. Spowiedzi tej dodatkowo towarzyszy niepewność, czy uzyska rozgrzeszenie i jaką pokutę otrzyma za złe uczynki.
Aby zatem wierni zyskali mądrego i wtajemniczonego w naukę Kościoła członka wspólnoty, należy go dobrze przygotować. Oczywiście trzeb mieć na uwadze, że obcujemy z dzieckiem, dlatego nie możemy pozwolić sobie na skomplikowane teologiczne teorie. Kto jest odpowiedzialny za przygotowanie ucznia do Sakramentu Pierwszej Komunii Świętej?
Odpowiedź wydaje się jasna. Kościół i rodzice. Parafia z dużym, kilkumiesięcznym wyprzedzeniem planuje odpowiednie przygotowanie dzieci do tego uroczystego wydarzenia. Natomiast przed samą ceremonią odbywają się kilkutygodniowe próby komunijne w kościele. Dzięki nim dzieci oswajają się z podniosłym charakterem uroczystej Mszy Świętej, w której będą brać udział, ćwiczą kolejność wydarzeń, sposób zachowania i poruszania się w poszczególnych momentach, powtarzają pieśni i modlitwy.
Wspomnieliśmy, że również na rodzicach spoczywa obowiązek odpowiedniego przygotowania dziecka do świadomego przyjęcia Komunii Świętej. Jest to prawda, ponieważ to od najbliższych osób zależy na ile ten dopiero co wkraczający na łono wspólnoty Kościoła – młody człowiek – doceni znaczenie tak bliskiego obcowania z Bogiem.
Daria Kwiatkowska
|
|
29/05/2010
Biskupi opóźnią Pierwszą Komunię? |
|
|
08/01/2011
List bp Długosza cz. 2 |
|
|
11/03/2011
Świadomość dziecka pierwszokomunijnego |