Spowiedź przed I Komunią Świętą

Druga nauka Pawła Kowalskiego SJ z cyklu "Przygotowania do Pierwszej Komunii", skierowana do Rodziców dzieci pierwszokomunijnych. W tym tygodniu rozmawiamy na temat Spowiedzi Świętej.

Jak należy przygotować dziecko do spowiedzi?

Czasem, gdy patrzę na spowiedzi dorosłych już ludzi, pytam się gdzie tutaj to doświadczenie Miłosierdzia, o którym mówił Jezus? Gdzie to spotkanie z Miłosiernym przecież Ojcem? Wydaje mi się, że często dominuje w nas pragnienie "akuratności", tzn. tego, że wszystko za wszelką cenę chcemy zrobić jak najlepiej i jak najdokładniej. Niestety w wielu sytuacjach to pragnienie staje się ważniejsze niżeli nasze spotkanie z Bogiem.

Dobrze jest zacząć od rachunku sumienia. Większość książeczek podaje go w formie spisu złych uczynków, czy też pytań. Warto jednak już od najmłodszych lat wychowywać dzieci do dojrzalszego podejścia.

Na początku warto sobie uświadomić co to jest grzech ciężki. Przede wszystkim grzech to nasza niewierność - niewierność dobru, a co za tym idzie wybór zła. Wyznacznikiem grzechu ciężkiego są cztery rzeczy: wolne, dobrowolne przekroczenie Bożego Prawa w sprawie ważnej.

Brak któregokolwiek z tych punktów jest znakiem, że nie było grzechu ciężkiego - czyli nie mam grzechu jeżeli wyrządziłem zło, a o tym nie wiedziałem. Grzechy lekkie również warto oddawać Bogu na spowiedzi, jednak nie dzieje się nic złego jeżeli się zapomni o jakimś. Temat jest na pewno rozwijany bardziej na przygotowaniach komunijnych.

Jak zrobić rachunek sumienia?

Rachunek sumienia proponuję zrobić w formie modlitwy.

Zaczynamy oczywiście od znaku krzyża. Na początku dobrze jest uświadomić sobie, że na spowiedzi spotykamy się z Bogiem, który nas zna, ale przede wszystkim, który nas kocha. Warto więc po prostu się ucieszyć z tego spotkania, czyli podziękować Mu za dobro, którego się doświadczyło.

Warto wyrobić w sobie nawyk znajdywania dobra w życiu - im więcej dobra znajdziemy tym bardziej będziemy bogaci. Można np. razem z dzieckiem poszukać takich sytuacji, które sprawiły mu radość. Warto pamiętać, że dla dziecka każda radość jest ważna, nie wolno ich deprecjonować. Pewną pomocą dla pamięci może być kalendarz - przypominanie sobie najważniejszych wydarzeń, aby wyznaczały ramy czasowe pytając się czy w tym czasie wydarzyło się coś dobrego.

Po tym punkcie warto się pomodlić dziękując za to, co się wydarzyło i prosząc o pomoc ,aby zobaczyć jak wyglądało nasze życie, a co nie podobało się Jemu? Gdzie byliśmy niewierni Jego Miłości? Pewnym przewodnikiem może znowu być wypracowana wcześniej linia czasu (którą można również sobie narysować dla pomocy), czy też 10 przykazań, albo Przykazanie Miłości Boga i Bliźniego. To jednak najlepiej, żeby dziecko zrobiło już samo.

Na koniec dobrze będzie poprosić jeszcze raz o jego miłosierdzie i o dobrą spowiedź - o pomoc dla siebie, jak i dla kapłana. Warto pamiętać, że Panu Bogu nie zależy na tym, żebyśmy wzbudzali w sobie fikcyjny żal za grzechy, On po prostu chce się z nami spotkać i pyta, czy i my tego chcemy.

Grzech to zło, które wydarzyło się moim życiu. Tzw. mocne postanowienie poprawy oznacza pytanie, czy chcę żeby w moim życiu królowało dobro? "Czy chcę" nie oznacza, że zawsze musi mi się udać.

Warto sobie uświadomić, że duża część rzeczy, których powiedzenia niejako wymaga się od każdego, jest tak na prawdę po prostu informacjami dla księdza, aby mógł lepiej pomóc człowiekowi "wyjść na prostą".

I tak np. w niektórych formułkach podaje się, że trzeba podać "jestem chłopcem/dziewczynką", co z jednej strony może być dziwaczne, ale z drugiej uzasadnione. Żeby natomiast było to bardziej naturalne można po prostu podać swoje imię.

Jest oczywistym, że inaczej wygląda sprawa, gdy do spowiedzi przychodzi człowiek, który nie był u spowiedzi miesiąc, a inaczej niżeli rok. Nie są to jednak rzeczy na tyle niezbędne, aby potem wątpić o ważności spowiedzi, jeżeli o czymś się zapomniało.

Z jakich grzechów należy się spowiadać?

Przy spowiedzi trzeba wyznać wszystkie grzechy ciężkie, które się pamięta. W czasie sakramentu zostają zgładzone wszystkie, także te zapomniane. Nie trzeba, więc się przejmować, jeżeli czegoś się nie dopatrzyło podczas samego spotkania przy konfesjonale.

Nie ma też obowiązku spowiadania się z grzechów lekkich, zachęca sie jednak do tego, aby uwrażliwiać swoje sumienie, tak aby było bardziej wierne Bogu.

Odnośnie strony technicznej spowiedzi na pewno najlepiej poinstruują tutaj odpowiedni katecheci oraz książeczki do nabożeństwa ;)

Zobacz listę wszystkich nauk Pawła Kowalskiego SJ

Nota biograficzna:

Paweł Kowalski SJ - Jezuita, instruktor harcerski. Organizator duszpasterstwa harcerskiego w Małopolsce. Zaangażowany w tworzenie propozycji harcerstwa dla osób pełnoletnich w Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. W latach 2005-2008 student filozofii na jezuickiej uczelni "Ignatianum" w Krakowie. Jeden z byłych webmasterów www.jezuici.pl, grafik komputerowy. Zaangażowany w obozowe rekolekcje harcerskie "Duszochwaty". Kilkukrotny przewodnik jezuicko-harcerskiej grupy pielgrzymkowej "Szara". Przez dwa lata współorganizator Szkoły Kontaktu z Bogiem. Współredaktor serwisu www.jezuici.pl/rozmawiamy oraz Prawdopodobnie Pierwszych rekolekcji na facebooku "Brzytwą po schematach". Aktualnie studiuje na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Pasjonat pieszych wędrówek oraz... mocnej muzyki rockowej.

* Wyjątkowe pełne uroku eleganckie stroje komunijne